Dün gece minik oğlum geç saatte süt için uyandı. Sütünü hazırladım, "Sıcak!" dedi içmedi. Gittim soğutup getirdim, "Soğuk!" dedi içmedi. Tekrar gittim ısıtıp getirdim, "Şekeri AZ." dedi içmedi. Tekrar gittim şeker koyup getirdim, "Nesquik yok." dedi içmedi. Gittim Nesquik koyup getirdim, "Hortumlu bardağımda içicem." dedi içmedi. Tekrar gittim, bardağı değiştirdim, uykulu haliyle kucağıma alıp içirdim. Bunu yaparken de rahatsız olmasın diye uyuşan ayağımın sancısına bile aldırmadım... Ve ben dün gece gerçekten anladım ki, artık baba olmuşum.