esoz.net

hata

ilk defa hata yaparsan kabul et ikinci defa ders al ��nc� defa yapma. napeleon ponapart

belal� rap�i

kimine g�re kral�m kimine g�re yalan�m...siz rahat�n�za bak�n ben adam�na g�re adam�mmmm!!!!!!

Unutmayaca��m

bir tesad�fm�yd� ne o gece tan��mak, ve gecenin karanl��nda ayd�nl�� ya�amak kalemim durmak bilmiyor boyna yaz�yor ayr�l�k zaman� d��nmeden akl�na geleni yaz�yor, ama ona yazd�ranlar i�in yaz�yor, ��inden gelen sevgi d�nyas�n� yaz�yor bir tesad�fm�yd� ne o gece tan��mak ve gecenin karanl��nda sevgiyi ya�amak kalemim durmak bilmiyor,boyna yaz�yor sevdi�i �eyleri,sevdiklerine,dostlar�na yaz�yor hayallerini sevgiye d�n��t�renler i�in yaz�yor ��inden gelen sevgi d�nyas�n� onlar i�in yaz�yor fakat bu kalem yazmaktan bitecek bir g�n, kalemim benden,ben kalemimden ayr�laca��z bir daha yazamazsam e�er, o ayr�l�k zaman� geldi�i an, kalemimden ya�lar damlar. ben a�lar�m ,y�re�im a�lar, ahmet aslan

Edep ve Haya

�öyle dü�ündüm ki kendi kendime,
ne edepsizlik ettim efendime?

üstad�m� mahrum ettim yemekten,
bela eksik olmaz edepsizlerden.

evliya sohbeti keskin b�çakt�r,
edepte bir kusur feyze hicapt�r.

toplumun içinde ay�plan�rs�n,
hak kat�nda dahi, mahcup olursun.

edep süsler bulundu�u yerleri,
edepli olan�n çoktur de�eri.

her yerde sevilir edepli olan,
birlikte bulunur, hayâ ve iman.

edebi olmayan murada ermez,
s�k�nt�s� artar asla eksilmez.

e�er elde olsa çeker giderdim,
yurdumu, yuvam� hep terk ederdim.

bir derde müptela olsa bir insan,
yine haktan olur, olursa derman.

habibinin hürmetine yâ rabbi,
�hsan eyle, gözetelim edebi.

Ba�daki Sofra

dedem tapulam�� eskiden bir da�,
a�aç dikip onu eylemi� bir ba�.

sonra ba�a dikmi� çe�itli yemi�,
çoluk çocu�uyla yiyip e�lenmi�.

o ba� bizim idi dedem sa� iken,
a�aç dikilmi�ti henüz da� iken.

ba��n durumunu ben beyan edem,
ne günler geçirdi rahmetli dedem.

ahirete göçtü dedem, geçti ça�,
sat�ld� gitti, elden ele o ba�.

o gün o ba� ne�e ile dolmu�tu,
sanki ora cennet ba�� olmu�tu.

yeni açm�� ba�da, k�rm�z� güller,
�ak�y�p öterdi nice bülbüller.

ö�leye yak�nd� saate bakt�m,
ba� dam�na gidip bir ate� yakt�m.

yemek yedirmenin çoktur sevab�,
çevirip pi�irdim kuzu kebab�.

sofraya dö�edim çe�itli nimet,
�ükür nasip oldu böyle bir hizmet.

dedim: “haydi gelin haz�r yemekler,
bo�una gitmesin bunca emekler”

�imdi gelecek üstad�m muhammed,
onunla bulunmak ne büyük nimet.

çocuklar son verdiler oynamaya,
sevinerek oturdular sofraya.

üstad�m gelmedi herkes topland�,
hemen yüre�ime hançer sapland�.

dü�ündüm, sofraya niçin gelmiyor,
bakt�m gül çehresi asla gülmüyor.

herkesin içinde mahsus ba��rd�m,
üstad�m� ismi ile ça��rd�m.

gezip oynamaya doymad� m� ki?
sofra haz�r dedim duymad� m� ki?

davete gelmedi acep ne vard�?
yaral� gönlümü endi�e sard�.

dedim: “hele bir yan�na gideyim,
niçin gelmiyor onu ö�reneyim”

kalkt�m hemen onun yan�na gittim,
“üstad�m niçin, gelmiyorsun” dedim.

niçin salars�n bizi intizâra,
yoksa gücendin mi bu günahkâra?

biliyorsun pek kusurlu insan�m,
özür diliyorum, affet sultan�m.

�stersen sofraya gelmeyeyim ben,
çocuklar�mla beraber yersin sen.

niçin sükut ettin, sesini kestin,
yeme�e mi, yoksa bana m� küstün?

bu hâle gönlümüz rahat de�ildir,
sofraya te�rif et bizi sevindir!

neyin varsa sonra söylersin bana,
hepsini yapay�m yemekten sonra.”

yeter ki gel raz�y�m her eleme,
s�rr�m�z� if�â etme âleme!

“hocas�n�n sözü geçmiyor” derler,
beni üstat san�p alay ederler.

“ö�rencisini çok ��martm��” derler,
zavall� hâlime bak�p gülerler.

yaln�z senin içindi bu seyahat,
bilmem ki acep yapt�m ne kabahat.

kusurum ne ise edeyim tevbe?
bu fakire olan himmeti kesme!

aya��na sürem yüzüm gözümü,
ne olur reddetme, benim sözümü!

sorarlarsa onlara ne diyeyim?
makul bir cevab� nas�l vereyim?

dedi: “ba�� a�r�yormu� dersiniz!
ne var, yeme�i bensiz de yersiniz!”

dedim: ”�ki gözüm, bu nas�l sözdür?
sen olmay�nca bu fakir öksüzdür.

sensiz lokma büyür kal�r a�z�mda,
hep dü�ümlenip kal�r bo�az�mda”

bütün yalvarmalar, gitti bo�una,
çaresiz döndüm ben sofra ba��na.

üstad�m bakmad� hiç gözya��ma,
so�uk su kat�ld� pi�mi� a��ma.

Edepli �ocuk

ahlak� güzeldi edebi çoktu,
onun gibi iyi ö�rencim yoktu.

mümkün de�il onun hâlini beyan,
mest olurdu hemen sözünü duyan.

bulunmazd� belki onun misâli,
hem hürmetli hem de hâyâ timsâli.

her ne kadar küçük olsa da ya��,
haktan korkar, ak�t�rd� göz ya��.

kim olmaz ki temiz ruhuna meftun,
gören melek derdi, olurdu mecnun.

sevilmez mi onun gibi bir civan,
tan�yan verirdi yollar�na can.

hayran kald�m çocu�un her hâline,
a��k oldum onun bu kemâline.

bak�� manâl�, yüzü nurluydu,
boynunda mushaf� nur üzre nurdu.

okula vaktinde gelip giderdi,
bu â��ktan ilim tahsil ederdi.

garip hâli vard� dikkati çeken,
dersini okuyup giderdi hemen.

di�erleri gibi dersten kaçmazd�,
s�rr� neyse hiç kimseye açmazd�.

�a��lacak kadar zekas� çoktu,
sanki bilmedi�i hiçbir �ey yoktu.

kalbi; ilim, irfan ile dolmu�tu,
daha küçük ya�ta haf�z olmu�tu.

her i�inde kur’an ahlak� vard�,
dinimizin her emrine uyard�.

Mevla g�relim neyler

hak, �erleri hayreyler, zan etme ki, gayr eyler,
ârif an� seyr eyler, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

sen hakka tevekkül k�l, tefvîz et ve râhat bul!
sabr eyle ve râz� ol, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

kalbin ana bend eyle, tedbîrini terk eyle!
takdîrini derk eyle, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

hallâku rahîm oldur, razzâku kerîm oldur,
fa’âlü hakîm oldur, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

bil kaad�y� hâcâti, k�l ana münâcât�!
terk eyle mürâdât�, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

bir i� üstüne dü�me, olduysa inâd etme!
hakdand�r o, red etme, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

hakdand�r bütün i�ler; bo�dur gamu te�vi�ler,
ol, hikmetini i�ler, mevlâ görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

hep i�leri fây�kd�r, birbirine lây�kd�r,
neylerse, muvâf�kd�r, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

dilden gam� dûr eyle, rabbinle huzûr eyle!
tefvîz-i umûr eyle, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

sen adli, zulm sanma, teslîm ol, nâra yanma!
sabr et, sak�n usanma, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

deme, �u niçin �öyle, bir nicedir ol öyle!
bak sonuna, sabr eyle, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

nâçâr kalacak yerde, nâgâh açar, ol perde,
dermân eder her derde, mevlâ, görelim neyler,
neylerse, güzel eyler.

iblisin Peygamberimizle konu�mas�

seceret-ül kevn'den
(muhîddin-i arabî)
îbni abbas (r.a.) den naklen muaz bin cebel rivayet ediyor;
bir gün rasulüllah (s.a.v.) efendimiz hz. eyyüb el-ensarî'nin evinde ashab� ile sohbet ederlerken, d��ar�dan:
- ya rasülullah! görülecek, halledilecek bir i�im var. halli için içeriye girmeme müsaade buyurur musunuz? diye bir ses geldi. bu sesi i�iten rasulüllah (s.a.v.) efendimiz ashaba dönerek:
- bu sesin sahibinin kim oldu�unu biliyor musunuz
- allah ve rasülü en iyi bilendir. sesin sahibinin kim oldu�unu bilmiyoruz ya rasûlullah! dediler. efendimiz:
- o, melûn îblîs'tir allah'�n laneti o'nun üzerine olsun, buyurunca
hz. ömer (r.a.) hemen yerinden f�rla*****:
ya rasûlullah! izin veriniz. o'nu hemen öldüreyim, dedi.
- dur ya ömer! bilmez misin ki
o'na belli h�r vakte kadar mühlet verilmi�tir. buna kimse muktedir de�ildir. öldürmeyi akl�ndan ç�kar, dedikten sonra �öyle buyurdu:
- kap�y� aç�n, gelsin. o, buraya gelmek için emir alm��t�r. söyleyece�i sözleri iyice anlamaya çal��n�z'.
rasûlüllah'�n izni üzerine aç�lan kap�dan melun îblîs içeri girdi. gözleri yukar� do�ru aç�lm��, kafas� büyük bir fil kafas� gibi. �a��, köse bir ihtiyar görünümünde. îblîs:
- selam sana ya muhammedi selam size ey peygamber ashab�! diye selam verdi. �blîs'in selam�n� kimse almad�. peygamber (s.a.v.) efendimiz:
- selam allah'�nd�r ey mel'un! buyurarak, bize niçin geldin ya laîn? diye sordu.
�blis:
- ben de buraya gelmekten çok rahats�z oldum. allah-u teala'n�n, bir melekle; "habibim muhammed'e (s.a.v.) zeliline bir �ekilde gidecek ve insanlar� nas�l aldatt��n� anlatacaks�n. sana ne sorulursa do�ru cevap vereceksin �eklindeki emri üzerine buraya geldim." dedi.
bunun üzerine peygamberimiz (s.a.v.) efendimiz.
- ya mel'un! söyle bakal�m. insanlar aras�nda en çok sevmedi�in kimdir? diye sordu, îblîs:
- sensin ya muhammedi diye cevap verdi. rasülüllah:
- benden sonra en çok kimleri sevmezsin? diye sordu, îblîs:
- adil devlet reislerini, ilmiyle amel eden alimi, varl��m allah yoluna adayan müttakî genci.
sab�rl� olan fakiri ki, ihtiyac�m üç gün üst üste hiç kimseye anlatmaz, halinden kimseye �ikayet etmez. �ükreden zengini ki, kazanc� helal yoldand�r ve allah r�zas� için harcar ,fakir ve yetimleri korur.
kur'ân-� h�fzederek onunla amel edeni ve be� vakit allah (c.c.) r�zas� için ezan okuyan .müezzini, dinine ba�l�, daima abdestli olan zahidi ve kendini haramdan sak�nan merhametli kalb sahi-bini; helal yiyip cömert olan ki�iyi ve hakk için tevazu edip, ahlak� güzel olan�; herkes uyurken gece kalk�p namaz k�lan�; allah (c.c.) için sevi�en iki genci, cemaatle namaz k�lmaya çok istek ve dikkatli mü'mini kalbinde bir �ey olmaks�z�n arkada�lar�na nasihat verip, allah'�n (c.c.) tekeffül etti�ini tasdik edeni; �hlasl� ve tesettüre riayet eden kad�nlara yard�mc� olan kimseyi; ölüm her an gelecekmi� gibi haz�rl�k yapan müslüman� hiç sevmem. bunlar benim can dü�manlar�md�r, diye cevap verdi.
resülullah (s,a.v.) efendimiz ile îblis aras�nda �u konu�ma geçti:
- ümmetim tadil-i erkan üzere namaz�n� eda etse nas�l olursun?
- beni bir s�tma tutar, tir tir titrerim. kul allah için secde ettikçe bir derece yükselir.
- peki, oruç tuttuklar� zaman?
- elim, aya��m ba�lan�r. ta onla iftar edinceye kadar.
- kur'an okuduklar� zaman?
- eririm. suda eriyen tuz, 'ate�te eriyen kur�un gibi.
- hacc etseler?
- boynuma bir zincir vurulur.
- sadaka verdikleri zaman nas�l olursun?
- �ste o zaman halim çok kötü olur. sanki sadaka veren ba��mdan a�a��ya beni ikiye böler.
zira sadakada �u hasletler vard�r;
sadaka verenin mal� bereketlenir. allah-u teala sadakalar�m cehennemle aras�nda perde yapar, her türlü belâ s�k�nt� ve üzüntüleri ondan giderir, dualar� makbul olur, k�yamet günü hay�rlar� mizanda a��r gelir.
�blîs'in bu sözlerinden sonra resülüllah (s.a.v.) efendimiz, ona s�ra ile �u sorulan sordu.
- ya mel'un! beraber oturdu�un arkada��n kimlerdir?
- faiz yiyenler.
- dostlar�n kimlerdir?
- zina edenler, yalan söyleyenler.
- yatak arkada�lar�n ve hizmetçilerin kimlerdir?
- �çki içenler, sarho�lar.
- misafirlerin kimlerdir?
- h�rs�zlar.
- elçîn ve habercilerin kimlerdir?
- sihirbazlar. .
- gözünün nuru nedir?
- talak'a (kar�s�n� bo�amak için) yemin edenler.
- sevgililerin kimlerdir?
- cuma namaz�n� terkedenler.
- hazinedar�n?
- zekat vermeyenler.
- peki, ya lain, senin kalbini ne k�rar?
- allah r�zas� için cihada giden atlar�n ki�nemesi.
- senin cismim ne eritir?
- günahlar�na tövbe edenlerin tövbesi.
- ci�erini parçalayan nedir?
- gece ve gündüz allah'a çokça yap�lan isti�far.
- peki, yüzünü ne kara eder?
- gizlice verilen sadaka.
- gözünü kör eden?
- teheccüd (gece) namaz�.
- ba��m e�diren?
- çokça cemaatle k�l�nan namaz ve sana devaml� getirilen salavat.
- sana göre insanlar�n en sevimli-si kimdir?
- namazlar�m bilerek kasden b�rakanlar.
- sana göre insanlar�n en �akîsi kimdir?
- cömertler.
- seni i�inden ne al�koyar?
- alimlerin meclisleri.
- ebu bekir için ne dersin?
- cahiliyyet devrinde bile bana itaat etmeyen o. �slam'a girdikten sonra m� itaat edip yalan söyleyecek?
- peki ömer için ne dersin?
- her gördü�üm yerde ondan kaçar�m.
- peki osman için?
- o'ndan pek çok utan�r�m.
- peki ya ali için ne dersin?
- o'nunla ba�a ç�kamam! beni kendi ba��ma b�raksa. ben de o'nu b�raksam. ama o beni b�rakmaz.
resülüllah (s.a.v.) �blîs'in bu sözlerinden sonra söyle buyurdu.
- allah'a hamdolsun. ey �akî ümmetimin saadete kavu�mas� için ahiretine haz�rlanmas�n� sa�lad�n.
bunun üzerine �blîs de �öyle dedi:
- ya muhammedi ümmetinin saadeti için nas�l ferah durursun? ben o belli vakte kadar sa� kald?kça, onlar�n kan damarlar�nda dola��r, vesvese veririm. beni yaratan allah'a yemin ederim, ki, onlar�n alim ve cahillerim, abid ve tacirlerini velhas�l hepsini azd�r�r�m. yaln�z allah'�n salih kullar� müstesna. ��te onlar� azd�ramam.
rasülüllah (s.a.v.) efendimiz:
- sana göre bu salih kullar kimlerdir. ya lain? diye sorunca �blîs;
- o salih kul ki mal ve paray� sevmez, medhedilmekten ho�lanmaz, hemen onu b�rak�r, kaçar�m. bir kimse ki mal�, paray� ve övülmeyi sever, kalbi dünya arzular�na ba�l�d�r. ��te o benim en itaatkar dostumdur.
sonra benim yetmi�bin tane çocu�um vard�r. onlar�n her birini bir yere tayin etmi�imdir. her çocu�umun da yetmi�bin tane �eytan� vard�r.
onlar�n bir k�sm�m ülemaya, bir k�sm�m me�ayiha, bir k�sm�m ihtiyar kad�nlara musallat etdim. bir k�sm�m gençlere ve çocuklara gönderdim. gençlerle aram�z gayet iyidir. çocuklarla da bizimkilerin istedikleri gibi oynarlar. bir k�sm�n� da âbid ve zahidlere yollad�m. her taraflar�ndan hücum ederler. öyle bir hale gelirler ki, ba�larlar, çe�itli sebeplerden herhangi birine sövmeye. ��te böylece ihlaslar� gider. yapt�klar� ibadetleri ihlass�z olur. fakat bu durumlar�n�n fark�nda olamazlar.
rasûlallah (s.a.v.) ile iblis aras�ndaki konu�ma �öyle devam etti:
- rabbinden neler taleb ettin?
- on �ey taleb ettim.
- nedir o taleb ettiklerin ey mel' ün?
- �unlard�r: birincisi, allah'tan beni, adem o�ullar�n�n mal�na ve evlad�na ortak etmesin! diledim. bu ortakl�k talebimi yerine getirdi. ki bu (onlar�n mallar�na ve çocuklar�na ortak ol. onlara vaad et. halbuki �eytan onlara aldat��tan ba�ka ne vaad eder "îsra: 64") ayet-i celîlesi ile sabittir.
besmelesiz kesilen her hayvan�n etinden, faiz ve haram kar��an her yemekten yerim. �eytandan, allah'a s��n�lmayan mal�n da orta��y�m. öyle ki, cinsî münasebet an�nda besmele çekmeyip �eytandan allah'a s��nmayan kimse ile birlikte, han�m� ile birle�irim. ve o birle�meden hâs�l olan çocuk bize itaat eder, sözümüzü dinler.
her kim hayvana (veya vas�taya) binerken haram yola gitmeyi isteyerek binerse ben de onunla beraber binerim. ona yol arkada�� olurum. bu da ayet ile sabittir. allah-u teala bana �u emri verdi: "onlar üzerine suvalilerinle, piyadelerinle yaygara ç�kart. -îsra: 64-"
kendime karde�ler istedim. bana mallar�m israf edenlerle, ma'siyet yoluna para harcayanlar� verdi.
bu da �u ayet-i celîle ile sabittir. "çünkü (mallar�n�) saç�p savuranlar �eytanlar�n karde�leri olmu�lard�r. �eytan ise rabbine (kar��) çok nankördür.")
ben adem o�ullar�n� görebileyim, fakat onlar beni görmesinler diye, diledim. allah kabul etti.
bunun üzerine resülülah (s.a.v.) �öyle buyurdu.
- e�er bu söylediklerin! allah'�n (c.c.) kitab�ndaki ayetlerle isbat etmeseydin seni tasdiklemezdim.
ya muhammedi ben hiç kimseyi azd�rmaya, delalete dü�ürmeye kadir de�ilim. ancak vesvese vererek kötü bir �eyi güzel gösterebilirim. e�er delalete dü�ürmeye imkan�m olsayd�, dünyada allah'a ve peygamberlerine inanan hiç bir insan b�rakmaz, hepsin! delalete ve küfre sürüklerdim.
nas�l ki, sen de, hidayete kadir de�ilsin. zira sen ancak allah'�n rasülüsün ve tebli�e memursun. �ayet hidayet elinde olsayd� yeryüzünde tek kafir b�rakmazd�n.
sen, allah'�n mü'min kullar� için bir hüccetsin... ben de, kendisi için ezelde �ekavet yaz�lan kimselere bir sebebim.
hidayet de, dalalet de ancak allah' tand�r.
- o -
�eytan onlara vaad eder, olmayacak kuruntulara ve ümidlere dü�ürür. fakat �eytan onlara kuru bir aldatmadan ba�ka ne vaad eder?
��te onlar�n (aldananlar�n) varacaklar� yer cehennemdir. oradan kaçacak bir yer de bulamayacaklard�r.
nisa süresi ayet: 120-21
kur'an okudu�un vakit, o kovulmu� �eytandan. allah'a s��n.
hakikat �u ki iman edipte rableri-ne tevekkül edenler üzerinde o �eytan�n herhangibir hakimiyeti yoktur.
onun hakimiyeti ancak, kendisini dost edinenlere ve allah'a ortak ko�anlarad�r.
nahl süresi: ayet 98-99-100

�EH�D�M�Z�N SON MEKTUBU

çanakkale sava�lar�nda �ehit olan kola�as� mehmet tevfik bey ovac�k karibindeki ordugahtan 31 may�s 1915 pazartesi sebebi hayat�m. feyz-ü refikim. sevgili babac��m valideci�im. ar�burnunda ilk girdi�im müdhi� muharebede sa� yan�mdan ve pantolumdan kur�un geçti, ham-dolsun kurtuldum. fakat bundan sonra girece�im muharebelerden kurtulaca��ma ümidim olmad��ndan bir hat�ra olmak üzere �u yaz�lar�m� yaz�yorum. hamdü senalar olsun cenab-� hakk'a ki beni bu rütbeye kadar isal etti. yine mukadderati ilahiye olarak beni asker yapt�. siz de ebeveynim olmak dolay�s�yla beni vatan ve millete hizmet etmek için ne suretle yeti�tirmek mümkün ise öylece yeti�tirdiniz. sebeb-i feyz-ü refikim ve hayat�m oldunuz. cenab-� hakk'a ve sizlere çok te�ekkürler . ederim. �imdiye kadar milletin bana verdi�i paray� bugün haketmek zaman�d�r.vazife-i mukaddese-i va-taniyeyi ifaya cehdediyorum.rütbe-i �ehadete suudedersem cenab-� hakk' �n en sevimli kulu oldu�uma kanaat edece�im.asker oldu�um için bu her zaman benim için pek yak�nd�r,sevgili babac��m ve valideci�im.göz bebe�im olan zevcem münevver ve o�lum nezih' ci�imi evvela cenab-� hakk'�n saniyen sizin hümayenize tevdi ediyorum.onlar hakk�nda ne mümkün ise lütfen yap�n�z.o�lumun talim ve terbiyesine siz de refikamla birlikte lütfen sayediniz.servetimizin olmad�� malumdur.mümkün olandan fazla bir �eyi isteyemem,�stesemde pek beyhudedir.refikama hitaben yazd��m mel-fuf mektubu lütfen kendi eline veriniz.a�layacak üzülecek tabii müteselli ediniz.mukadderat-� ilahiye edecek vech ile veriniz.münevverin haf�zas�nda veyahut kendi defterinde mukayyet duyunat da do�rudur.münevver'e yazd�� mektubum daha mufassald�r kendisinden sorunuz.sevgili baba ve valideci�im.belki bimiyerek size kar�� da kusur etmi�imdir,beni affet mukadderat� ilahiye böyleymi� hakk�n� helal et ruhunu �adet,yengeniz münevver han�mla o�lum nezih'e sende yard�m et.sizi de cenab-� hakk'�n lütuf ve himayesine tevdi ediyorum.ey akraba ve ehibba ve evda cümlenize elveda,cümleniz hakk�n�z� helal ediniz.benim taraf�mdan cümlenize hakk�m helal olsun.elveda elveda cümlenizi cenab-� hakk-a tevdi ve emanet ediyorum.ebediyen allah'a �smarlad�m.sevgili, babac��m ve valideci�im. o�lunuz mehmet tevfik

Bir Askerin An�lar�

1974 teki k�br�s ç�karmas�na kat�lan bir asker anlat�yor: çok �iddetli bir taarruz vard�. mermiler kula��m�z�m�n dibinden geçiyordu. siperde daha önce hiç görmedi�im bir asker yan�ma yakla�t�. belli ki bizim birlikten de�ildi. bir zarf ç�kard� ve: memlekete dönünce bu zarf�, üzerindeki adrese b�rak�r m�s�n? -�kimiz de . döneriz in�allah dedim. israrla kendisinin dönemeyece�ini, benim ise memleketime ve aileme kavu�aca��m� söylüyordu. biraz isteksiz de olsa zarf� ald�m. ancak o çat��ma s�ras�nda birbirimizi kaybettik. taarruz bitip memleketime döndü�ümden bir iki y�l sonra eski e�yalar� kar��t�r�rken o zarf� buldum. unuttu�um görevi, geç de olsa yerine getirmek için �stanbul a gittim. üzerindeki adres, akasaray da eski bir eve götürdü beni. kap�y� ya�l� bir amca açt�. merhaba amca. ben k�br�s ta sava�an o�lunuzdan bir mektup getirdim. belki kendiside gelmi�tir. bizim k�br�s ta sava�an o�lumuz yoktu beni içeri davet ettiler. e�i, bir foto�raf albümü ile geldi. fot�raflar� gösterip: - sana zarf� bu genç mi verdi? - evet. çok iyi hat�rl�yorum. buydu. ve i�te o an beni �ok eden ve hala akl�m� ba��ndan alan �u cevab� verdi: - bu çocuk benim o�lumdu. fakat onu 15 sene önce kore harbinde �ehit verdik!!...